Ethiopië...here we come...

De eerste kennismaking met Yordan ...
dit was een prachtig, emotioneel moment. Yordan maakte meteen oogkontakt en toverde op zijn tandenloze mondje een prachtige glimlach...het hechtingsproces was begonnen...!
Het eerste Afrikaanse artsenconsult...
vanwege een bronchitis, oorontsteking en huiduitslag hebben we dit 2x moeten doen met Yordan. Voor Afrikaanse normen was onze zoon gezond, maar Belgische inzichten lijken dit toch anders te benaderen...gelukkig maar...! Inmiddels is Yordan aan het herstellen en staat hij onder controle van een Belgische adoptiekinderarts.
Yordan himself ...
een geweldig goedlachs ventje, leergierig, ontdekkend, lenig (ja,ja!), knuffelig, ongedwongen...kortom, hij is zoals hij is en zo mag hij blijven!
De kersverse ouders ...
die proberen halsstarrig hun slaapachterstand in te halen, maar komen er al snel achter dat het niet lukt:-) Ze zijn herstellend van maag- en darmklachten en proberen hun gewichtsverlies te compenseren door het nuttigen van de nodige glazen wijn en lekker eten.
Het meest aangrijpende moment ...
toen we met de taxi voor het weeshuis stopten, er een pasgeboren baby in een kartonnen doos vóór de ingang lag...hier zijn geen woorden voor...!
Het meest ontroerende moment ...
een kind aan het autoportier van onze taxi met de vliegen op zijn gezichtje, bedelend voor wat geld om eten te kopen ...
Het mooiste moment ...
de overdracht van Yordan in Toukoul aan ons...een onbetaalbaar geschenk...! We weten nu waar we het voor gedaan hebben...
Het mooiste compliment...
dit gebeurde minimaal 1 x per dag indien we met Yordan in Addis op pad gingen. Een citaat:
"Hi, is that your son?"
"Yes, he's mine, I'm his mother.
"But he's black!"
"I know."
"But you're white."
"I know that too."
"He's a lucky guy!"
Parkeerwachters, hotelpersoneel, douane, winkelpersoneel, bediening in het restaurant... we werden constant aangesproken en heel positief benaderd. Toch mooi om te weten dat de Afrikaanse bevolking liever ziet dat een kind naar Europa gaat om een toekomst uit te bouwen, dan dat het in eigen land op straat beland.
De afrikaanse inborst...
is er eentje van optimisme en hartelijkheid, ondanks alle ellende... ik vermoed dat de depressiecijfers er ondanks alles toch nog lager liggen dan bij ons...wij kunnen er nog van leren!
De mooiste reakties in België...
...och madammeke, wat e schoneke...!
...pak hem maar goed in, het is hier zo koud en hij is zo bruin...!
Ik moet er erg aan wennen dat we van de ene dag op de andere publiekelijk bezit zijn geworden.
De sponsoring...
was en is broodnodig, dat hebben we met eigen ogen kunnen waarnemen en ervaren. Een druppel op een hete plaat, dat zeker, echter...achterover leunen en niets doen is de meest gemakkelijke weg...!
Dankbaar zijn we...
omdat we Yordan in een liefdevolle omgeving kunnen laten opgroeien en hem een toekomst mogen bieden in ons welvarend en materieel land.
Afrika zit in ons hart en dat zal altijd zo blijven...we worden er dagelijks aan herinnerd door Yordan en zullen zeer zeker terug gaan naar zijn roots.
Een groot respect hebben we voor al die Afrikanen die dagelijks moeten vechten voor een korreltje rijst of een stukje brood...probeer maar eens iedere dag bezig te zijn met overleven...je zou van minder depressief worden!