Met het "ghroote fliegtuich" op "vakansie" ...

Eindelijk is het dan zo ver, ik mag met mama en papa met het "ghroote fliegtuich" op "vakansie" naar Djerba. Voor de eerste keer!!! Eigenlijk is het de tweede keer dat ik in een vliegtuig zit, maar toen was ik nog heel klein en een beetje ziek.
Op de luchthaven in Luik was er een leuk speeltuintje, zodat ik behoorlijk moe was vooralleer we het vliegtuig in gingen. Ik stond er wel op dat ik mijn eigen koffer mocht dragen hé! Maar toen ik eindelijk in die grote vliegtuigstoel zat, was ik toch wel een beetje bang. Het is maar goed dat mama mij cadeautjes had ingepakt en ik die hoog in de lucht mocht uitpakken, zo had ik wat afleiding. Gelukkig zat er een zaklampje bij de cadeautjes, want het was wel heel erg donker zo hoog in de wolken en ik wou absoluut het "ghroote" Sinterklaasboek lezen. Spanje is niet zo ver van Djerba, toch? En je weet maar nooit of we nog een tussenlanding zouden maken ... Natuurlijk heb ik in het vliegtuig geen oog dicht gedaan, ik zou maar eens iets moeten missen!?
Aangekomen bij de douane in Tunesië duurde het nog héééél lang, want er bleek iets niet in orde te zijn met mijn paspoort. Uiteindelijk bleken ze het maar vreemd te vinden dat mijn mama blond is en ik een bruin kleurtje heb. Totdat papa met centjes over de brug kwam en ineens alle deuren voor ons open gingen! Raar hoor ...
In het hotel werden we met open armen ontvangen, ze waren echt heel vriendelijk. En midden in de nacht gingen we met een hele leuke auto nog door de tuin rijden en rondjes rond de zwembaden maken. Dat was leuk hoor!
Omdat er geen kinderbedje in de kamer was, heb ik de hele week in een heel "ghroot bet" geslapen en dat ging prima. Ik ben zelfs al 3 nachten helemaal droog gebleven, goed hé?! De lampjes in de kamer deden het niet allemaal, maar de Tunesische Dirk heeft ze komen maken. Net als de meubelmaker, die de kasten nog goed in elkaar moest zetten. En de meneer van de douche hebben we nooit gezien ... gelukkig scheen de zon en waren we de hele dag aan het zwembad of op het strand. Ik heb dus heel veel "geswump" in het "swumbad" en koekjes gebakken "oppe strant". En gedanst dat ik heb! Iedere avond was er minidisco met de andere kindjes en dan gooide ik letterlijk en figuurlijk mijn beentjes in de lucht, hééél hoooooog!
Maar tijdens het dansen was er iemand die mij volgde en toen werd ik echt bang. Mama zei me dat het mijn schaduw was en ik daar niet bang voor hoefde te zijn, maar die liep de hele avond achter mij aan. Ik heb dikke tranen gehuild, maar ook daar wou mijn schaduw niet voor wijken. Toen heeft mama mij gezegd dat ik naar mijn schaduw moest zwaaien en weet je ... hij zwaaide terug en toen ... waren we vriendjes!
Maar waar ik dus echt niet tegen kan is als mijn mama met een andere man gaat dansen! Ik heb geschreeuwd en gekrijst en gehuild zodat die vreemde donkere man mijn mama heel snel terug bracht. En dat hielp, poehoe zeg, het is wel mijn mama hé!!!
Het eten in Tunesië was echt lekker. Iedere dag pannekoeken, ijsjes en als favoriete toetje wou ik altijd granaatappel, hmmmmm! Papa die zorgde heel goed voor me en lette op dat mijn bordje altijd was gevuld.
En nu ben ik inmiddels al een week terug thuis en weer goed ingeburgerd. Ik zing iedere avond sinterklaasliedjes, in de hoop dat er misschien wel een "ghroot fliegtuig" uit de zak van Sinterklaas komt. Je weet maar nooit hé!

Voor een impressie van mijn vakantie in Djerba klik hier

Zomervakantie 2010

Hallo zomer!

Drie weken lang gingen mijn onthaalouders met vakantie en mocht ik die zonnige tijd met mama en papa thuis doorbrengen. Heerlijk buiten eten in de tuin, uitstapjes maken, met vriendjes spelen <klik hier>, middagdutjes doen, héél veel zwempartijtjes, glijbanen op en af, springen op de trampoline, mijn buikje lekker met frietjes of pasta vullen, fietsen, voetballen en dan doodmoe mijn bedje inrollen. Een peuter zou er moe van worden:-)
En dan die zindelijkheidstraining! Mama wou me rustig laten beginnen, maar ik heb gewoon vanaf de eerste dag mijn "pipi" en soms ook al "kaka" op het potje gedaan. Waarom moeilijk doen als het ook eenvoudig kan? Soms was ik een tikkeltje te enthousiast en ging er wel eens een klein plasje over de rand van het potje, maar dat waren beginnersfouten. En als ik klaar was op het potje, mocht ik dat van mama heel trots aan onze viervoeter Zena laten zien ... en uiteindelijk zelf ook het potje weer leeg gooien in de "weecee" ... met een hele hoop weecee-papier ... en doortrekken ...en handjes wassen ... echt leuk hoor, die zindelijkheid!
Maar het allerleukste was uiteindelijk de vakantie naar Oostende! Papa had een "visie" in de auto gehangen, zodat ik op mijn dooie gemakje vanuit mijn luie zeteltje naar Kabouter Plop kon kijken. Dat is pas genieten, wohw!
En toen we in Oostende aankwamen zag ik ineens een hele grote plas water, echt véél meer dan in mijn potje kan! Mama zei dat het de "zie" was en dat ik er met mijn bruine beentjes en nieuwe zwembroek door kon rennen. <klik hier> Dat was wel even wennen hoor, maar uiteindelijk echt heel leuk, al die spetters water. En koekjes dat ik gebakken heb "oppe sant" <klik hier>... en in de speeltuin gespeeld <klik hier> ... en met mijn nichtje Noortje in de "zie" gezwommen <klik hier>... en met de bal van Liesje gegooid <klik hier>... en met de go-kart over de dijk gescheurd ... en heerlijk ontbeten in het hotel <klik hier>... en met de kusttram naar het stripfestival ... en op een heuse djembé getrommeld <klik hier>... en lekker achter de fanfare aan (muziek!)over de dijk gelopen ... En toen ik na 4 dagen Oostende helemaal uit mijn ritme was geraakt door al die nieuwe indrukken, heb ik alleen nog maar geslapen!
De laatste dag van de vakantie was mama jarig en wou ze met mij en papa naar Plopsa Indoor in Hasselt. Mama vertelde dat ik dan ook de echte "Bumba" zou zien en toen was ik natuurlijk niet meer te houden! <klik hier> Wel een beetje akelig hoor, die Bumba, veel groter dan Bumba die met mij slapen gaat. En wat een plezier in de rest van het Plopsapark, op de kikkers ... en de bootjes ... en de glijbaan en ... enfin, ik wou dat het alle dagen vakantie was!<klik hier>

Dus lieve mensen, ben ik nu een hele tevreden peuter met een nog "bruiner" kleurtje. Inmiddels ben ik al weer bij mijn lieve onthaalouders gaan spelen, zodat ik nu heerlijk in mijn oude vertrouwde ritme zit.

Wanneer is het weer vakantie?

Voor de foto's van mijn vriendjes, klik hier

Voor de foto's van mijn zomervakantie, klik hier

Voor de foto's van mijn bezoek aan Plopsa Hasselt, klik hier

Inzamelingsaktie weeshuis Ethiopië

Inzamelingsaktie weeshuis Ethiopië


We hebben van veel mensen kinderkleding gekregen, met het verzoek om dit op te sturen of mee te geven naar het weeshuis waar Yordan vandaan komt. In de praktijk blijkt het helaas een echte opgave om mensen bereid te vinden de kleding mee te nemen. De mensen die we via de adoptiedienst kennen, blijken zelf ook ingezameld te hebben en er is dus geen plek meer in hun bagage. Een aantal contacten die we met Ethiopische studenten hadden, heeft tot op heden ook (nog) niets opgeleverd.

Uiteindelijk werd het idee geboren om de kinderkleding en speelgoed/knuffels op de jaarlijkse rommelmarkt in Kesselt te verkopen. Met het geld wat dat opbrengt, willen we dan medische hulpmiddelen en/of medicatie kopen, daar is zeker hoge nood aan in Ethiopië. En het is minder belastend (en weegt minder) voor mensen om het met het vliegtuig mee te nemen. Mochten we op korte termijn niemand bereid vinden om iets mee te nemen, dan storten we het geld op een spaarrekening tot zich een situatie voordoet of totdat we zelf naar Ethiopië gaan.

Afgelopen weekend stond dus in het teken van onze goede-doelen-aktie. Dat betekende op zaterdag een hele hoop sorteerwerk van kinderkleding, de kelder nog maar eens leegruimen, alles voorzien van een prijsetiket, ...
En op zondag heel vroeg uit de veren, want om 06.30u stonden de eerste kopers al aan onze tafel. Een strijkijzer voor 4 euro, een pannenset voor 3 euro en rompertjes, broekjes, truitjes ...teveel om op te noemen. Ondanks de hitte (30gr +) lieten de kopers ons niet in de steek!
(voor een impressie, klik hier ).

Om 14.00u 's middags hadden we alle kinderkleding en de meeste "kelderspullen" verkocht. We waren doodmoe maar voldaan, met een omzet van bijna 200euro! Echt ongelooflijk!

Lieve vrienden, zonder jullie steun zou dit nooit gelukt zijn. Hartelijk dank voor jullie inzet, de kinderen van "Toukoul" zijn jullie dankbaar.

Yordan heeft genoten op de rommelmarkt en ook zijn steentje bijgedragen in de vorm van kleding. Hij mag dus weer gaan shoppen:-)

En vergeet het niet, er is inmiddels weer plek in de kast voor juni 2011...


Dikke "wah" vanwege Yordan en zijn vriendjes uit Ethiopië.

Mijn doopfeest!

Hier ben ik alweer!

Een verjaardag en een doopfeest in één weekend, wat wenst een 2-jarige peuter nog meer? Alweer feest dus!
Jammer genoeg moest ik al vroeg uit mijn middagslaapje worden gehaald en dat vond ik echt niet leuk. Traantjes dus! Maar een fruithapje van mijn speciale oompjes maakte dat weer snel goed. En toen kon de aktie beginnen!
Met een zonnetje op mijn gezicht te voet naar de kerk, waar mijn oma's en opa's en de rest van mijn "speciale" familie stond te wachten. Eigenlijk had ik me voorgenomen om eens flink van me te laten horen in de kerk, maar toen ik meneer pastoor in zijn witte kleed zag, ging de zin me spontaan over! Dus heb ik me voorbeeldig gedragen, ook tijdens de handoplegging en de zalving. En zelfs toen meneer pastoor ook nog water over mijn hoofd goot, Yeeeehhhhhhhh, dat was fijn. Bleek dat het doopvont helemaal geen zwembad is! Dat had mama me wijs gemaakt ... maar ze maakte dat wel weer goed hoor. Eerst ging ze een zelfgeschreven tekst voorlezen en bracht ze iedereen aan het huilen. Zelfs meneer pastoor pinkte stiekem een traantje weg! En daarna ging papa ook nog een leuze uitspreken.
Gelukkig dat toen de muziek heel hard werd gezet, zodat we konden dansen, lachen en zingen. Alles bij elkaar viel het voor mij toch nog wel mee!
En toen volgde nog een fotosessie, en nog één, en nog één, ppffffff ...
Eindelijk, eindelijk gingen we naar huis, waar de taart wachtte, en de glijbaan, en de zandbak, en de fietsjes, en een tiktak, en last but not least ook nog een heuse rode vrachtwagen en een boormachine! Teveel om op te noemen ...
Lieve familie en vrienden, die deze speciale dag samen met mijn ouders nog specialer hebben gemaakt, bedankt voor jullie hulp en aandacht, jullie aanwezigheid, de warme omhelzingen, kusjes en knuffels, kadootjes, kaartjes en mails ...!
(Voor een impressie, klik hier)

Liefs,
Yordan

Twee kaarsjes uitgeblazen ...

Hallo allemaal,

Vandaag ben ik 2 jaar geworden en hebben we weer feest gevierd. De hele week heb ik heel hard geoefend om "hiep-hiep-hoera" (tjiep-tjiep-oera) te zingen. Het leukste aan het zingen vind ik om mijn handjes in de lucht te steken, want daar ben ik al heel goed in. En als iemand me vraagt hoe oud ik ben geworden, antwoord ik "één en één"!
Maar ook geniet ik van mijn verjaardagskroon, de cadeautjes, de kaarsjes uitblazen, de vele kusjes en knuffels ... maar alles boven alles blijft de verjaardagstaart het leukste eraan. En lekker dat ze is! Hhhhmmmmmm zeg ik dan, in de hoop dat ik nog zo een stuk taart krijg. Maar mama zegt dan dat ik 's avonds nog frietjes krijg en daar nog plek voor over moet houden. Ze weet zeker niet hoe groot mijn buikje inmiddels al is? En je wordt niet iedere dag 2 jaar hé!
(Voor een impressie van deze dag, klik hier.)

Eindelijk .. hier ben ik dan weer!

De wereld bekeken door peuteroogjes...

Ja hoor, het heeft een tijdje geduurd, maar dan toch op velerlei verzoek vertel ik weer even hoe het met me gaat!
Op 22 januari'10 was ik al 1 jaar bij mijn mama en papa en hebben we feest gevierd. We hebben ook even bewust gedacht aan mijn "buikmama" uit Ethiopië. Het was best wel een emotionele dag voor mijn mama. Voor een impressie, klik hier.
Op 14 mei 2010 wordt ik al 2 jaar en dat weekend wordt ik ook gedoopt. Spannend hoor! Dat betekent dat ik dus weer nieuwe kleren krijg en die met mama mag gaan kopen. Ik kijk er al naar uit, want ik zit natuurlijk volop in mijn peuterpuberteit. En dan wil je echt geen kleren passen, dus dat wordt nog leuk!
Eigenlijk wil ik gewoon alles zelf doen, maar mijn mama en papa vinden dat blijkbaar niet goed. Zoals alleen de trap op lopen, of overal de lampen in huis aan doen, of zelf willen eten met "grote-mensen-bestek" en drinken uit een glas, of met de telefoon en de afstandsbediening spelen. En als ik dan mijn zin niet krijg, ga ik soms gewoon op de grond liggen en heel hard wenen. Eens even uittesten wie het eerst toegeeft:-) Meestal gaat die bui wel weer vanzelf over hoor, schrik niet!
Ik kan ook al goed praten en kopieer heel graag woordjes die ik hoor. En ik ken al heel veel mensen bij naam, of iets wat er op lijkt.
En dansen en muziek maken (vooral op een tafel met volle glazen) zijn echt favoriet! Boekjes lezen, fietsen, voetballen, paardjes kijken, ... teveel om op te noemen.
Eten vind ik nog altijd een leuke bezigheid, maar sommige smaken zijn toch echt niet lekker! Dan roep ik héél hard "ba" en wil héél snel een to-"maatje" om het weer goed te maken. Want voor een "snoeptomaatje" mag je me echt 's nachts wakker maken...
Mijn tandjes poets ik keurig iedere ochtend en avond en dan voel ik ook of ze nog goed vast zitten. Je weet maar nooit of die er nog eens uit vallen?
Op het potje gaan is ook leuk! Ik heb al één keer pipi en één keer kaka op het potje gedaan. Dat kan ook bijna niet mis gaan, want in iedere kamer staat er wel een potje ... ze waren zeker in de aanbieding? Weet je, ik doe het gewoon nog lekker in mijn pamper, daar zijn ze toch voor?

Zo, weten jullie nu weer hoe het met me gaat? Anders kom je maar eens met me spelen:-)

Ene dikke "wa" voor jullie allen!

Knuffel van Yordan.