Leuke mededeling ...

Lieve mensen allemaal,

Ik heb een leuke mededeling voor jullie. Vandaag, 1 september 2009 heb ik namelijk mijn eerste pasjes gezet. Niet zomaar enkele pasjes: neen! Meters aan één stuk kan ik nu flink stappen, terwijl ik glunder en tegelijkertijd geniet van de fiere blikken van mijn mama en papa.

Ik loop nu zelfstandig door de woonkamer en wordt nauwlettend in de gaten gehouden door mijn lieve, bezorgde mama, die mij ondersteunt als ik dreig te vallen. Dit gebeurt gelukkig alleen maar als ik heel moe ben!

Verder valt nog te melden dat ik intussen ook al enkele duidelijke herkenbare woordjes kan zeggen. Naast "mama" en "papa" zijn dat "paardje" -dank U wel voor dit leuke kadootje, speciale oom- "vlieg"(tuig) en "bal" ...

Inmiddels 6 maanden bij mama en papa...

Inderdaad, op 21 juli 2009 ben ik al 6 maanden in België! Dat ik me hier helemaal thuis voel, kunnen jullie op de foto's wel zien. (klik hier)
Inmiddels ben ik al 77,7 cm groot en weeg ik 10,5 kg, goed hé! Ik groei dus letterlijk en figuurlijk uit mijn kleren. En ik heb al 2 tandjes, wat soms wel vreemd aan voelt in mijn mondje. Eten doe ik nog altijd erg graag en ik vind ook alles lekker. Mijn boterhammetjes eet ik al zelfstandig, het liefst met jam, want daar kan ik goed mijn gezichtje mee volsmeren.
Het stappen gaat al goed als ik me aan één hand kan vasthouden en mijn eerste woordje wat ik kan zeggen is "papa" (en trots dat hij is!). Tegen mama blijf ik halsstarrig "tata" roepen, want ik kan de "m" nog niet uitspreken:-)
Het liefst van alles doe ik "daida" bij mama achter op de fiets of bij papa in de fietskar. We gaan dan naar de speeltuin, de kinderboerderij, bootjes kijken of een ijsje eten ... .
Muziek maken met mijn piano en trommel is nog steeds mijn favoriete bezigheid, ik beweeg dan heel ritmisch mee op en neer en zing mee uit volle borst. In bad gaan en badderen in het zwembadje in de tuin blijf ik ook geweldig leuk vinden, heerlijk al dat gespetter met water!
Ik begin nu ook wat mensen te herkennen die vaker bij mama en papa op bezoek komen, maar soms ben ik toch nog wel een beetje bang. Dan ga ik even bij mama op schoot tot ik me wat veiliger voel. Na een tijdje ga ik dan zelf op verkenning, kijken wat al die vreemde mensen komen doen. En spelen met andere kindjes doe ik ook heel graag!
Zoals jullie kunnen lezen gaat het dus goed met me en heb ik het prima naar mijn zin hier!

Mijn eerste verjaardag!

Ja hoor, 1 jaar ben ik inmiddels en ik voel me al een echte grote knul! Ik heb heel veel kaartjes, kadootjes, balonnen, ... gekregen! En ook mijn eerste verjaardagskroon opgezet en verjaardagstaart gegeten, helemaal kompleet met een eerste verjaardagskaarsje (wat ik nog niet zelf kon uitblazen!). Ik heb geprobeerd om al met een lepel een stuk taart te eten, maar dat gaat veel gemakkelijker en sneller met mijn handjes:-)
En wie dit wil zien, klik hier!
Uiteindelijk was al die slagroom niet echt goed voor mij en kwam het in verdunde vorm weer in mijn pamper terecht. Maar goed, dan heeft mama ook nog wat te doen, hé!
Een heel groot feest heb ik nog niet gehad, want uiteindelijk zit ik toch nog een beetje in de hechtingsfase en moet ik ook nog wennen bij de onthaalouders. Dat zijn allemaal heel veel indrukken voor mij, maar alles bij elkaar gaat het erg goed!
Ik stap al redelijk rond met begeleiding of als ik me goed kan vasthouden aan de meubels. En ik kan al in mijn handjes klappen, wat ik heel graag doe! En verder oefen ik volop met brabbelen, waardoor ik mijn T-shirten steeds vol met speeksel kwijl.
Alles bij elkaar maak ik het dus prima en ga ik met volle teugen genieten van mijn eerste levensjaar!

Voor iedereen die aan mijn verjaardag gedacht heeft: dank je wel!
Yordan

Mijn eerste dag naar de onthaalmoeder...

... en ik heb er zin in! Wie me niet wilt geloven, klik maar hier.

Vorige week ben ik al een paar uurtjes gaan kennismaken met Yolande en Johan, mijn allerliefste onthaalouders. Het was wel vreemd voor me, met andere kindjes in de buurt en een andere omgeving. Ik had me voorgenomen om niet te huilen, fijn te spelen, goed te eten en net als alle andere kinderen ook een middagdutje te doen. En dat is allemaal goed mee gevallen!
Natuurlijk was ik héééééél blij toen ik mama en papa weer zag en mee naar huis mocht. Doodmoe was ik, maar ook een beetje "hyperaktief" van alle indrukken die ik opgedaan had. Dus slaap ik lekker weer de klok rond, want morgen...

...dan mag ik weer!

Dai Da, Yordan

Yordan's welkomstborrel en zijn eerste stapjes...!

Zondag 26 april '09 hebben we de welkomstborrel van Yordan gehouden. Het was prachtig lenteweer en zoals verwacht een drukte van belang. Voor Yordan was het zijn eerste kennismaking met zo veel mensen. We hadden vooraf druk gespeculeerd over hoe we het zouden aanpakken, maar uiteindelijk verliep het allemaal vanzelf goed.
’s Middags rond drie uur heeft hij een beetje gehuild, maar na zijn fruitpap en een middagdutje was Yordan weer in zijn normale doen. Volgens ons heeft hij zich niet gestoord aan de drukte, maar ging hij helemaal op in de aandacht die hij kreeg van de andere kinderen: één van zijn favoriete bezigheden. Waarschijnlijk heeft hij deze kontakten ook erg gemist vanwege de hechtingsperiode. We hebben geprobeerd om ons zo goed als mogelijk aan de richtlijnen te houden en hem zoveel mogelijk afgeschermd. Weliswaar met goed resultaat totnogtoe!

Voor de oma’s, opa’s en de 2 speciale ooms was het een emotioneel moment om voor de eerste keer Yordan te knuffelen en op de gevoelige plaat vast te leggen. Yordan is niet angstig, maar zoekt wel met zijn bruine oogjes naar zijn mama of papa. En dat is maar goed ook!

Helaas zoals op heel veel borrels, kwamen we er niet aan toe om met iedereen een praatje te maken. Jammer, maar waarschijnlijk zullen we veel mensen op korte of middellange termijn weer terug zien en komen we hopelijk wel tot een persoonlijk gesprek.

We kunnen met een warm gevoel terug kijken op een prachtige dag, waarbij Yordan overstelpt werd met cadeautjes. Het is echt teveel om op te noemen, maar genieten doet hij wel van zijn nieuwe speelgoed! Met het geld wat hij kreeg zullen we iedere keer wat nieuws voor hem kopen.

Begin deze week heeft Yordan zijn eerste stapjes in de grote, blanke wereld gezet en we zien dagelijks hier vooruitgang in. Hij schuifelt volop langs tafels en stoelen en probeert van daaruit een paar stapjes te zetten. Dit eindigt nog geregeld in een valpartij maar…onze knul is volhardend…en vastbesloten om vóór zijn 1ste levensjaar te lopen! We wachten af…

Vanaf morgen gaat Yordan voor 3 dagen per week naar de onthaalmoeder. Deze week hebben we even proef gedraaid en dat ging prima. Een hele geruststelling voor ons, hij is er in goede handen en kan met volle lust spelen met andere kinderen.

Lieve mensen allemaal, namens Yordan heel hartelijk dank voor jullie aanwezigheid en cadeautjes … in welke vorm dan ook. Jullie hebben hem en ons een onvergetelijke dag bezorgd en … een prachtige herinnering! Een aantal foto’s van Yordan’s vriendjes hebben we toegevoegd, geniet maar met ons mee!

http://picasaweb.google.be/YordanBeusen/DeVriendjesVanYordan# of klik hier

Alweer een maand verder ...

Er blijken toch heel veel mensen onze blog geregeld te lezen en aangezien we nog steeds in onze hechtingsfase zitten, is dit ook de enige manier om Yordan in al zijn ins & outs te volgen. Vandaar op velerlei verzoek weer nieuwe foto’s van onze spruit!
Het klinkt bijna saai, maar gelukkig gaat het nog steeds erg goed met Yordan. Hij is vorige week weer gemeten en gewogen en is zelfs een tikkeltje te zwaar voor zijn lengte. We zijn nu dus terug gegaan naar 4 voedingen, waardoor de avondvoeding van 23.30u vervallen is. Desondanks slaapt Yordan nog steeds keurig zijn 12 uurtjes door tot ’s morgens 07.30u. en krijgen mama en papa hun verdiende nachtrust.
Het slapen overdag gaat ook steeds beter, maar echt lang slaapt hij niet. Hij wil liever rondkruipen en zich overal aan optrekken, wat nogal eens eindigt in een valpartij. Maar goed, met vallen en opstaan zal hij er ooit wel een keertje in slagen om alleen te blijven recht staan. Geduld dus! Verder geniet hij ten volle van de wandelingen die nu met het mooie weer gemaakt kunnen worden, is hij een echte waterrat (badritueel met papa) en houdt hij van muziek (dansen met mama) en alles wat maar enigszins lawaai maakt.
Het “gekke-bekken-trekken”, blaasjes maken en zich in zijn eigen brabbeltaaltje goed laten horen, is ook nog steeds aan de orde. Zoals jullie kunnen lezen, een dag is te kort voor Yordan!
De felicitaties via mail, telefoon en post gaan ongestoord door. We merkten dat vooral na de TV-uitzending van onze aankomst met Yordan in Zaventem.
We zijn onder de indruk van de vele spontane reacties van soms, voor ons, niet echt bekende mensen. Het is echt mooi om te ervaren dat een adoptie niet alleen bij ons, maar ook bij andere mensen heel wat emoties losmaakt. We hebben tot nu toe nog geen enkele negatieve reactie ontvangen. Vooral voor Yordan zal jullie reacties een enorme steun zijn indien hij begint te beseffen dat hij niet in zijn geboorteland en bij zijn geboorte ouders opgroeit. Jullie lieve reacties op de blog, kaarten en mails kunnen hem later helpen om alles een plekje te geven! We bewaren dus ook echt alles voor hem.
Het hechtingsproces verloopt voorspoedig. Yordan begint nu ook vaker te huilen als geen van ons beiden in de buurt is (verlatingsangst). En dat is voor ons een prima teken dat onze knul zich begint te hechten en we deze periode dus niet voor niets ingelast hebben!
Nogmaals hartelijk dank aan jullie allen om zich aan de hechtingsregels te houden, want zonder jullie steun zou dit proces nog moeilijker zijn voor ons. Ten slotte willen we niets liever dan de ervaringen van onze zoon met jullie delen!
Yordan is nu al 2 maanden bij ons en spoedig zal er een moment komen waarop we hem zelf laten beslissen naar wie hij toe wil gaan. Hij bepaalt dan zijn eigen ritme in het hechten aan anderen. We houden jullie zeker op de hoogte…!


de link voor ECHT leuke foto's: http://picasaweb.google.be/YordanBeusen/NieuwsteFotoS#

Een nieuwe Belgische inwoner in Kesselt...

Eindelijk hebben we ons door de papieren molen heen gewerkt en zijn alle vertalingen gebeurd, aangetekende brieven verzonden en is onze zoon Yordan ingeschreven in het bevolkingsregister.
Hij is nu dus officieel Belg en oefent 2x per dag in zijn brabbeltaaltje tegen keukenkasten en tafelpoten het dialect van Vroenhoven en Bolder, met af en toe een "dada" erbij. Hopelijk komt dit nog goed:-)
Inmiddels hebben de fruitpapjes van mama en de warme maaltijd van papa wel resultaat opgeleverd: na 18 dagen blijkt hij 3,6 cm gegroeid te zijn en 510 gram in gewicht bijgekomen! De hamvraag blijft dus: wordt het een loper, fietser of voetballer?
Verder gaat het erg goed met Yordan. Zijn speelgoed gebruikt hij nu als projectiel (over de box en niet er in), alles in zijn mondje stoppen en onze viervoeter uitdagen. Het is een "busy" ventje en brengt behoorlijk wat leven in de brouwerij. Echt heerlijk om te zien hoe hij zich ontwikkelt.
Ook de hechting naar mama en papa toe gaat in positieve zin. Familie en vrienden houden zich bewust op afstand als ze op bezoek zijn. Het kost wel moeite, aangezien het een onnatuurlijke manier is om een baby niet te knuffelen of aan te kijken. Maar het levert wel resultaat op en daar doen we het voor. Bedankt aan iedereen om ons in dit proces te steunen, want wij vinden het ook niet gemakkelijk!

Voor de meest recente foto's van Yordan klik hier.

Oproep! Wie kan helpen met...

... een goed doel te vinden voor gedragen kinderkleding. Een wel erg enthousiaste lezeres van onze blog had 5 zakken met kinderkleding ingezameld. Helaas waren wij inmiddels in Ethiopie en kwam de kleding dus te laat om mee te nemen...!
Misschien dat er iemand die onze blog leest nog een goed doel kent, zodat de kinderkleding toch nog hergebruikt kan worden? Of zijn er nog mensen die in de wachttijd van een adoptieprocedure zitten en binnenkort afreizen?
Graag reakties via yordanbeusen@gmail.com

Bedankt!

Wat valt er te melden ...

Eigenlijk heel weinig en terzelfdertijd heel veel.
Yordan is nu 10 dagen bij ons en het is gewoonweg SUPER!
Yordan is een heel opgewekt kereltje wat goed eet, goed slaapt, steeds goedgemutst is en al lijkt gewend te zijn aan en in zijn nieuwe omgeving.

Tevens willen wij langs deze weg iedereen nogmaals bedanken voor de vele steun- en meeleefmomenten met ons.

Foto's van Yordan's zijn eerste dagen thuis vinden jullie hier of rechtstreeks via:
http://picasaweb.google.be/YordanBeusen/YordansEersteDagenThuis#

Hechting

Als naaste familie, vrienden en kennissen hebben jullie tot nu toe heel erg meegeleefd in ons adoptieproces. De komende tijd waarin Yordan in ons gezin wordt opgenomen zullen jullie dat ook nog doen. Nu Yordan er is, willen we vragen om ons als ouders te steunen in het opbouwen van de relatie met ons kind. We willen dit doen door even in te gaan op het hechtingsproces.Adoptie is in die zin bijzonder, dat er niet vanzelf een hechte band is tussen het kind en de ouders. Dit in tegenstelling tot de situatie waarin er een biologisch eigen kind geboren wordt. Deze band moet groeien, met andere woorden: Yordan moet leren hechten. Voor Yordan moet alles nog beginnen en toch heeft hij al een heel rugzakje mee.·Eerst was hij bij zijn biologische ouder(s), daarna is hij terechtgekomen in een kindertehuis. Vervolgens komen wij, twee blanke mensen en nemen hem mee naar een andere cultuur en leefomgeving. Yordan beseft niet wat hem allemaal overkomt. Hij heeft zelfs nog helemaal geen idee wat de woorden mama en papa inhouden, kortom de wereld van ons kind staat op z'n kop. Het is belangrijk dat alleen wij Yordan gedurende de eerste periode verzorgen, knuffelen en eten geven. Als Yordan niet leert een vertrouwensband met ons aan te gaan, kan dit voor hem problemen geven op latere leeftijd.Hoe kunt u Yordan helpen om te leren dat wij zijn mama en papa zijn?- Door Yordan niet op te pakken.- Elk lichamelijk contact te vermijden.- Geen cadeautjes aan hem te geven, wij zullen dit aannemen en aan hem geven.Gun ons daarom even de tijd om aan elkaar te wennen. We beseffen dat bovenstaand verzoek niet gemakkelijk zal zijn voor jullie. Weet echter dat wij ook jullie zullen helpen in het contact leggen met Yordan. Bedankt voor jullie begrip. Sylvia, J-P en Yordan

Rapport van de dokter

Gisteren het finale eindrapport van Dr Gillis ontvangen met alle medische gegevens.

De resultaten zoals ze nu liggen, zijn gewoon goed.

Op een kleine, goed te behandelen darminfectie na, komt Yordan er op korte tijd weer bovenop. Dankzij de goede medische diagnose en dito zorgen van Dr Gillis samen met het personeel van het Virga Jesse ziekenhuis, zijn onze zorgen om Yordans gezondheidstoestand snel verdwenen.

29 januari '09 ... de aankomst in Zaventem...

...overweldigend door de dierbare mensen die ons stonden op te wachten. Emotioneel, bijna onwerkelijk, tranen van geluk, doodmoe en vermagerd maar ook energiek en allert, hartverwarmend...!
Er was zelfs een filmploeg van VTM aanwezig op de luchthaven. Ik hoop niet dat onze beelden worden uitgezonden, aangezien ik dan echt niet meer buiten de deur durf. Misschien kan ik kijkgeld vragen per traan die er gevloeid is. Lijkt me weer een mooi sponsorcentje voor Toukoul:-)

Lieve mensen allemaal, heel hartelijk dank voor al jullie wensen, kaartjes, mails, telefoontjes, ...
het doet ons ontzettend goed...

Een warme Afrikaanse omhelzing aan jullie allen en snel tot ziens!

Sylvia, Jean-Paul en Yordan

Ethiopië...here we come...

De eerste kennismaking met Yordan ...
dit was een prachtig, emotioneel moment. Yordan maakte meteen oogkontakt en toverde op zijn tandenloze mondje een prachtige glimlach...het hechtingsproces was begonnen...!
Het eerste Afrikaanse artsenconsult...
vanwege een bronchitis, oorontsteking en huiduitslag hebben we dit 2x moeten doen met Yordan. Voor Afrikaanse normen was onze zoon gezond, maar Belgische inzichten lijken dit toch anders te benaderen...gelukkig maar...! Inmiddels is Yordan aan het herstellen en staat hij onder controle van een Belgische adoptiekinderarts.
Yordan himself ...
een geweldig goedlachs ventje, leergierig, ontdekkend, lenig (ja,ja!), knuffelig, ongedwongen...kortom, hij is zoals hij is en zo mag hij blijven!
De kersverse ouders ...
die proberen halsstarrig hun slaapachterstand in te halen, maar komen er al snel achter dat het niet lukt:-) Ze zijn herstellend van maag- en darmklachten en proberen hun gewichtsverlies te compenseren door het nuttigen van de nodige glazen wijn en lekker eten.
Het meest aangrijpende moment ...
toen we met de taxi voor het weeshuis stopten, er een pasgeboren baby in een kartonnen doos vóór de ingang lag...hier zijn geen woorden voor...!
Het meest ontroerende moment ...
een kind aan het autoportier van onze taxi met de vliegen op zijn gezichtje, bedelend voor wat geld om eten te kopen ...
Het mooiste moment ...
de overdracht van Yordan in Toukoul aan ons...een onbetaalbaar geschenk...! We weten nu waar we het voor gedaan hebben...
Het mooiste compliment...
dit gebeurde minimaal 1 x per dag indien we met Yordan in Addis op pad gingen. Een citaat:
"Hi, is that your son?"
"Yes, he's mine, I'm his mother.
"But he's black!"
"I know."
"But you're white."
"I know that too."
"He's a lucky guy!"
Parkeerwachters, hotelpersoneel, douane, winkelpersoneel, bediening in het restaurant... we werden constant aangesproken en heel positief benaderd. Toch mooi om te weten dat de Afrikaanse bevolking liever ziet dat een kind naar Europa gaat om een toekomst uit te bouwen, dan dat het in eigen land op straat beland.
De afrikaanse inborst...
is er eentje van optimisme en hartelijkheid, ondanks alle ellende... ik vermoed dat de depressiecijfers er ondanks alles toch nog lager liggen dan bij ons...wij kunnen er nog van leren!
De mooiste reakties in België...
...och madammeke, wat e schoneke...!
...pak hem maar goed in, het is hier zo koud en hij is zo bruin...!
Ik moet er erg aan wennen dat we van de ene dag op de andere publiekelijk bezit zijn geworden.
De sponsoring...
was en is broodnodig, dat hebben we met eigen ogen kunnen waarnemen en ervaren. Een druppel op een hete plaat, dat zeker, echter...achterover leunen en niets doen is de meest gemakkelijke weg...!
Dankbaar zijn we...
omdat we Yordan in een liefdevolle omgeving kunnen laten opgroeien en hem een toekomst mogen bieden in ons welvarend en materieel land.
Afrika zit in ons hart en dat zal altijd zo blijven...we worden er dagelijks aan herinnerd door Yordan en zullen zeer zeker terug gaan naar zijn roots.
Een groot respect hebben we voor al die Afrikanen die dagelijks moeten vechten voor een korreltje rijst of een stukje brood...probeer maar eens iedere dag bezig te zijn met overleven...je zou van minder depressief worden!

We zijn er klaar voor...

Alles is ingepakt, het is alleen nog de vraag hoe we dat allemaal in één auto gepropt krijgen?
Nog snel de allerlaatste foto's vóór vertrek en dan op naar Zaventem!

We zijn terug (met excuses)!

Hoi allen, wereld, enthousiastelingen,

We zijn inderdaad terug met zijn 3-en en beloven hierbij om op korte termijn een volledige update te verzorgen van onze belevenissen in Addis. Door internetproblemen ter plekke hebben we onze blog -belofte niet kunnen nakomen maar hier gaan we wat aan doen. De komende dagen moeten we echter nog de nodige medische nazorgen ondergaan waardoor jullie nog even geduld zullen moeten uitoefenen. Te melden is dat Yordan samen met mama en papa in België is geland maar dat een noodzakelijke medische controle enige roet in het prettige leven gegooid heeft.

Geniet alvast even mee van onze wel leuke momenten in Addis via de vertrouwde link: http://picasaweb.google.be/YordanBeusen/

Sponsorloop

Hoi Allen,

Intussen begint het geld wat mijn mama bij elkaar gelopen heeft binnen te stromen. Nooit had ik gedacht dat naast een enorme hoeveelheid mee te nemen kinderkleding voor Toukoul ook nog eens .... +1250 euro aan giften zouden binnenstromen. Hievoor reeds mijn welgemeende dank. Daktarin zalf, perdolan, paracetamol, melkpoeder, scharen, thermometers en stethoscopen om mee te nemen zijn al besteld. Nu nog een plekje in de overvolle koffers vinden! In ieder geval kan ik mijn vriendjes in Toukoul met een gerust gemoed achter laten.

Alvast een speciale vermelding op mijn blog aan mijn 2 grote vrienden in Kesselt. Hun gebaar d.m.v. een leuke kaart en een flinke financiële sponsoring van hun eigen spaargeld heeft mij diep ontroerd. Ruben en Maarten: bedankt! Voor meer info klik hier

Fasten your Seat belts!

Hallo allen,


Bij deze de vluchtgegevens:

woensdag 21 jan 20hr05 opstijgen Zaventem (vlucht 8157)
22hr40 Frankfurt (tussenlanding)
donderdag 22 jan 07hr45 landen Addis Ababa

woensdag 28 jan 23hr55 vertrek Addis Ababa (vlucht 8154)
donderdag 29 jan 06hr45 Paris (tussenlanding)
07hr55 aankomst Zaventem