Een nieuwe Belgische inwoner in Kesselt...

Eindelijk hebben we ons door de papieren molen heen gewerkt en zijn alle vertalingen gebeurd, aangetekende brieven verzonden en is onze zoon Yordan ingeschreven in het bevolkingsregister.
Hij is nu dus officieel Belg en oefent 2x per dag in zijn brabbeltaaltje tegen keukenkasten en tafelpoten het dialect van Vroenhoven en Bolder, met af en toe een "dada" erbij. Hopelijk komt dit nog goed:-)
Inmiddels hebben de fruitpapjes van mama en de warme maaltijd van papa wel resultaat opgeleverd: na 18 dagen blijkt hij 3,6 cm gegroeid te zijn en 510 gram in gewicht bijgekomen! De hamvraag blijft dus: wordt het een loper, fietser of voetballer?
Verder gaat het erg goed met Yordan. Zijn speelgoed gebruikt hij nu als projectiel (over de box en niet er in), alles in zijn mondje stoppen en onze viervoeter uitdagen. Het is een "busy" ventje en brengt behoorlijk wat leven in de brouwerij. Echt heerlijk om te zien hoe hij zich ontwikkelt.
Ook de hechting naar mama en papa toe gaat in positieve zin. Familie en vrienden houden zich bewust op afstand als ze op bezoek zijn. Het kost wel moeite, aangezien het een onnatuurlijke manier is om een baby niet te knuffelen of aan te kijken. Maar het levert wel resultaat op en daar doen we het voor. Bedankt aan iedereen om ons in dit proces te steunen, want wij vinden het ook niet gemakkelijk!

Voor de meest recente foto's van Yordan klik hier.

Oproep! Wie kan helpen met...

... een goed doel te vinden voor gedragen kinderkleding. Een wel erg enthousiaste lezeres van onze blog had 5 zakken met kinderkleding ingezameld. Helaas waren wij inmiddels in Ethiopie en kwam de kleding dus te laat om mee te nemen...!
Misschien dat er iemand die onze blog leest nog een goed doel kent, zodat de kinderkleding toch nog hergebruikt kan worden? Of zijn er nog mensen die in de wachttijd van een adoptieprocedure zitten en binnenkort afreizen?
Graag reakties via yordanbeusen@gmail.com

Bedankt!

Wat valt er te melden ...

Eigenlijk heel weinig en terzelfdertijd heel veel.
Yordan is nu 10 dagen bij ons en het is gewoonweg SUPER!
Yordan is een heel opgewekt kereltje wat goed eet, goed slaapt, steeds goedgemutst is en al lijkt gewend te zijn aan en in zijn nieuwe omgeving.

Tevens willen wij langs deze weg iedereen nogmaals bedanken voor de vele steun- en meeleefmomenten met ons.

Foto's van Yordan's zijn eerste dagen thuis vinden jullie hier of rechtstreeks via:
http://picasaweb.google.be/YordanBeusen/YordansEersteDagenThuis#

Hechting

Als naaste familie, vrienden en kennissen hebben jullie tot nu toe heel erg meegeleefd in ons adoptieproces. De komende tijd waarin Yordan in ons gezin wordt opgenomen zullen jullie dat ook nog doen. Nu Yordan er is, willen we vragen om ons als ouders te steunen in het opbouwen van de relatie met ons kind. We willen dit doen door even in te gaan op het hechtingsproces.Adoptie is in die zin bijzonder, dat er niet vanzelf een hechte band is tussen het kind en de ouders. Dit in tegenstelling tot de situatie waarin er een biologisch eigen kind geboren wordt. Deze band moet groeien, met andere woorden: Yordan moet leren hechten. Voor Yordan moet alles nog beginnen en toch heeft hij al een heel rugzakje mee.·Eerst was hij bij zijn biologische ouder(s), daarna is hij terechtgekomen in een kindertehuis. Vervolgens komen wij, twee blanke mensen en nemen hem mee naar een andere cultuur en leefomgeving. Yordan beseft niet wat hem allemaal overkomt. Hij heeft zelfs nog helemaal geen idee wat de woorden mama en papa inhouden, kortom de wereld van ons kind staat op z'n kop. Het is belangrijk dat alleen wij Yordan gedurende de eerste periode verzorgen, knuffelen en eten geven. Als Yordan niet leert een vertrouwensband met ons aan te gaan, kan dit voor hem problemen geven op latere leeftijd.Hoe kunt u Yordan helpen om te leren dat wij zijn mama en papa zijn?- Door Yordan niet op te pakken.- Elk lichamelijk contact te vermijden.- Geen cadeautjes aan hem te geven, wij zullen dit aannemen en aan hem geven.Gun ons daarom even de tijd om aan elkaar te wennen. We beseffen dat bovenstaand verzoek niet gemakkelijk zal zijn voor jullie. Weet echter dat wij ook jullie zullen helpen in het contact leggen met Yordan. Bedankt voor jullie begrip. Sylvia, J-P en Yordan

Rapport van de dokter

Gisteren het finale eindrapport van Dr Gillis ontvangen met alle medische gegevens.

De resultaten zoals ze nu liggen, zijn gewoon goed.

Op een kleine, goed te behandelen darminfectie na, komt Yordan er op korte tijd weer bovenop. Dankzij de goede medische diagnose en dito zorgen van Dr Gillis samen met het personeel van het Virga Jesse ziekenhuis, zijn onze zorgen om Yordans gezondheidstoestand snel verdwenen.

29 januari '09 ... de aankomst in Zaventem...

...overweldigend door de dierbare mensen die ons stonden op te wachten. Emotioneel, bijna onwerkelijk, tranen van geluk, doodmoe en vermagerd maar ook energiek en allert, hartverwarmend...!
Er was zelfs een filmploeg van VTM aanwezig op de luchthaven. Ik hoop niet dat onze beelden worden uitgezonden, aangezien ik dan echt niet meer buiten de deur durf. Misschien kan ik kijkgeld vragen per traan die er gevloeid is. Lijkt me weer een mooi sponsorcentje voor Toukoul:-)

Lieve mensen allemaal, heel hartelijk dank voor al jullie wensen, kaartjes, mails, telefoontjes, ...
het doet ons ontzettend goed...

Een warme Afrikaanse omhelzing aan jullie allen en snel tot ziens!

Sylvia, Jean-Paul en Yordan

Ethiopië...here we come...

De eerste kennismaking met Yordan ...
dit was een prachtig, emotioneel moment. Yordan maakte meteen oogkontakt en toverde op zijn tandenloze mondje een prachtige glimlach...het hechtingsproces was begonnen...!
Het eerste Afrikaanse artsenconsult...
vanwege een bronchitis, oorontsteking en huiduitslag hebben we dit 2x moeten doen met Yordan. Voor Afrikaanse normen was onze zoon gezond, maar Belgische inzichten lijken dit toch anders te benaderen...gelukkig maar...! Inmiddels is Yordan aan het herstellen en staat hij onder controle van een Belgische adoptiekinderarts.
Yordan himself ...
een geweldig goedlachs ventje, leergierig, ontdekkend, lenig (ja,ja!), knuffelig, ongedwongen...kortom, hij is zoals hij is en zo mag hij blijven!
De kersverse ouders ...
die proberen halsstarrig hun slaapachterstand in te halen, maar komen er al snel achter dat het niet lukt:-) Ze zijn herstellend van maag- en darmklachten en proberen hun gewichtsverlies te compenseren door het nuttigen van de nodige glazen wijn en lekker eten.
Het meest aangrijpende moment ...
toen we met de taxi voor het weeshuis stopten, er een pasgeboren baby in een kartonnen doos vóór de ingang lag...hier zijn geen woorden voor...!
Het meest ontroerende moment ...
een kind aan het autoportier van onze taxi met de vliegen op zijn gezichtje, bedelend voor wat geld om eten te kopen ...
Het mooiste moment ...
de overdracht van Yordan in Toukoul aan ons...een onbetaalbaar geschenk...! We weten nu waar we het voor gedaan hebben...
Het mooiste compliment...
dit gebeurde minimaal 1 x per dag indien we met Yordan in Addis op pad gingen. Een citaat:
"Hi, is that your son?"
"Yes, he's mine, I'm his mother.
"But he's black!"
"I know."
"But you're white."
"I know that too."
"He's a lucky guy!"
Parkeerwachters, hotelpersoneel, douane, winkelpersoneel, bediening in het restaurant... we werden constant aangesproken en heel positief benaderd. Toch mooi om te weten dat de Afrikaanse bevolking liever ziet dat een kind naar Europa gaat om een toekomst uit te bouwen, dan dat het in eigen land op straat beland.
De afrikaanse inborst...
is er eentje van optimisme en hartelijkheid, ondanks alle ellende... ik vermoed dat de depressiecijfers er ondanks alles toch nog lager liggen dan bij ons...wij kunnen er nog van leren!
De mooiste reakties in België...
...och madammeke, wat e schoneke...!
...pak hem maar goed in, het is hier zo koud en hij is zo bruin...!
Ik moet er erg aan wennen dat we van de ene dag op de andere publiekelijk bezit zijn geworden.
De sponsoring...
was en is broodnodig, dat hebben we met eigen ogen kunnen waarnemen en ervaren. Een druppel op een hete plaat, dat zeker, echter...achterover leunen en niets doen is de meest gemakkelijke weg...!
Dankbaar zijn we...
omdat we Yordan in een liefdevolle omgeving kunnen laten opgroeien en hem een toekomst mogen bieden in ons welvarend en materieel land.
Afrika zit in ons hart en dat zal altijd zo blijven...we worden er dagelijks aan herinnerd door Yordan en zullen zeer zeker terug gaan naar zijn roots.
Een groot respect hebben we voor al die Afrikanen die dagelijks moeten vechten voor een korreltje rijst of een stukje brood...probeer maar eens iedere dag bezig te zijn met overleven...je zou van minder depressief worden!

We zijn er klaar voor...

Alles is ingepakt, het is alleen nog de vraag hoe we dat allemaal in één auto gepropt krijgen?
Nog snel de allerlaatste foto's vóór vertrek en dan op naar Zaventem!